Leikh√≥purinn Jelena er n√Ĺr leikh√≥pur sem setti upp verkið Purpuri eftir Jon Fosse √≠ √°g√ļst s√≠ðastliðnum. Varð h√≥purinn þv√≠ √° undan nokkrum öðrum hérlendis að setja upp verk eftir sp√ļttnikkleiksk√°ldið Fosse, sem ku vera einna mest leikinn allra Norðurlenskra sk√°lda þessi √°rin. N√ļ stendur til að s√Ĺna fj√≥rar s√Ĺningar √° þessu verki √≠ tengslum við Fosse-h√°t√≠ð sem stendur yfir √≠ Þj√≥ðleikh√ļsinu um helgina. √ötsendari Leiklistarvefjarins mætti √° þ√° fyrstu.

Leikhópruinn Jelena
Purpuri
Höfundur: Jon Fosse
Leikstj√≥ri: Friðrik Friðriksson
S√Ĺnt √≠ verinu, Loftkastalanum

√Čg verð að byrja √° að hr√≥sa leikh√≥pnum fyrir framtakið. Þarna eru √° ferð nokkrir krakkar sem langar, og hafa hæfileika til, að fremja leiklist. Þau f√≥ru þ√° leið að stofna leikh√≥p. Ekkert nema snilld. Og að næla √≠ verk eftir höfund sem ekki hefur verið s√Ĺndur √°ður hér √° landi og að geta tengt sig inn √≠ leiklistarh√°t√≠ð √≠ Þj√≥ðleikh√ļsinu með fyrstu s√Ĺningu h√≥psins l√Ĺsir miklu hugrekki og √ļtsj√≥narsemi. √Čg vonast til að sj√° meira af þessum leikh√≥p √≠ framt√≠ðinni.

Og þ√° að s√Ĺningunni.

Þarna greinilega √° ferðinni h√≥pur hæfileikaf√≥lks. N√ļ veit ég ekki hvaða reynslu þau hafa, en það var enginn byrjendabragur √° leik √≠ þessari s√Ĺningu. Fremstur meðal jafningja þ√≥tti mér Str√°kurinn, Bragi √Ārnason. Hann skilaði s√≠nu af miklu öryggi, jafnt vandræðalegum augnablikum √≠ samtali við stelpu sem öflugum tilfinningagosum. Erna Svanhv√≠t Sveinsd√≥ttir var einnig g√≥ð √≠ s√≠nu hlutverki. Gunnar Atli Thoroddsen og Sigurður Kjartan Kristinsson voru afslappaðir √≠ hlutverkum s√≠num og komu s√≠nu vel til skila. √Čg var ekki alveg s√°tt við lögnina √° pers√≥nu trommarans, sem leikinn var af Baltasar Breka Baltasarssyni. En ég hef grun um að þar hafi ekki verið við leikarann að sakast. √Čg er ekki fr√° þv√≠ að pers√≥na hans hefði virkað valdameiri með minni h√°vaða. En þar er við höfund og leikstj√≥ra að sakast. √Čg reikna með að sj√° meira af öllum þessum leikurum √≠ framt√≠ðinni.

Utan lagnarinnar √° trommuleikaranum þ√≥tti mér leikstj√≥rn og öll umgjörð s√Ĺningarinnar pr√Ĺðilega unnin. Raunsæislegur t√≥nninn √≠ verkinu komst vel til skila og leikmynd virkaði vel sem æfingah√ļsnæði hlj√≥msveitar √≠ kjallara. (Kuldinn var l√≠ka alveg ekta.)

Verkið þ√≥tti mér hins vegar þunnur þrett√°ndi. Það er sagt "endurspegla það √°stand að vera unglingur." √ć fyrsta lagi þ√° finnst mér "√°standið að vera unglingur" n√ļ bara nokkuð einstaklingsbundið √° milli unglinga. Unglingar þykja mér jafnmisjafnir og þeir eru margir og það fer √≠ taugarnar √° mér að menn ætli að afgreiða þ√° sem "√°stand". J√ļj√ļ, þarna er √° ferðinni stutt verk (sem er reyndar kostur) um str√°k sem hættir √≠ hlj√≥msveit. Inn √≠ spilar h√°lfgert einelti (manni er reyndar algjörlega hulin r√°ðg√°ta hverng hann gat nokkurn t√≠ma verið √≠ hlj√≥msveit með trommuleikaranum, til að byrja með) valdabar√°tta og upp koma nokkur tilfinningagos. En √°stæður þessa eru √Ĺmist √≥ræðar eða yfirborðskenndar.

Við kynnumst fort√≠ð Str√°ksins √≠ gegnum samtal milli hans og stelpunnar √≠ upphafi sem er svona: "Jæja, n√ļ skulum við koma uppl√Ĺsingum til √°horfenda með þv√≠ að segja hvoru öðru hluti sem við vitum bæði." -samtal. H√ļn hefur s√≠ðan allt of fyrirsj√°anleg √°hrif √° samskipti hans við aðra hlj√≥msveitarmeðlimi. Trommuleikarinn √° sennilega að vera svona t√Ĺp√≠skt hrekkjusv√≠n. En s√ļ staðreynd að hann kemur bara beint inn og er leiðinlegur gerir það bara að verkum að maður skilur ekki að neinn nenni að vera √≠ hlj√≥msveit með honum. Maður veltir þv√≠ l√≠ka √≥sj√°lfr√°tt fyrir sér hvort hlj√≥msveitaræfingar hafi semsagt bara farið þannig fram að trommarinn lemur g√≠tarleikarann √° meðan hinir horfa √°. Þ√° skilur maður n√ļ að þetta sé ekkert sérstaklega g√≥ð hlj√≥msveit.

Það getur vel verið að allt þetta drama eigi að t√°kna tilfinningar√≥t sem er til komið af horm√≥natruflunum unglingsins. Og vel m√° vera að þetta sé raunsatt. En ekki er það √°hugavert.  √Čg vona, √°horfenda √° Fosse-h√°t√≠ð vegna, að hann finni sér alla jafna √°hugaverðari vinkla √° viðfangsefni s√≠n.

Sigr√≠ður L√°ra Sigurj√≥nsd√≥ttir