Júlíus Júlísson skrifar um Ævintýrabókina hjá Leikfélagi Dalvíkurbyggðar

Föstudaginn 6. mars, frumsýndi Leikfélag Dalvíkurbyggðar  í Ungó Ævintýrabókina eftir Pétur Eggerz. Ingrid Jónsdóttir leikstýrir verkinu og það eru um eða yfir 40 manns sem koma að sýningunni.
Eitt kvöldið leggst Dóra litla upp í rúm og ætlar að lesa uppáhaldsbókina sína. Hún byrjar að lesa, en þá gerast undur og stórmerki. Úlfurinn í Rauðhettu lætur sig hverfa úr sínu ævintýri vegna þess að hann er orðinn leiður á því að lenda aftur og aftur í því að vera skorinn á magann og fylltur af steinum. Hann flýr yfir í önnur ævintýri sem eru í Ævintýrabókinni. Dóra fer ásamt veiðimanninum á eftir úlfinum og lenda þau í ýmsum ævintýrum á leið sinni í gegnum bókina. Þau rekast til dæmis á Mjallhvíti og dvergana sjö, Öskubusku, Stígvélaða köttinn og prinsessuna á bauninni.
Undirritaður var svo heppinn að sjá generalprufuna og ég get sagt ykkur það að þetta er bráðskemmtilegt; mikið líf, söngur og fjör — aldrei dauður punktur. Þetta er sýning sem er full af gleðiríkri orku og góðum húmor. Við þurfum öll á því að halda þessi dægrin.
Ömmur, afar, mömmur, pabbar, frænkur, frændur og börnin öll! Ég skora á ykkur að sameinast í fjölskylduhópferðir í leikhúsið. Þetta er svo skemmtilegt og margt til að tala um á eftir. Allir þekkja sögurnar … eða ekki. Ég ætla að leyfa mér að nota orðið „skyldumæting“ fyrir börnin.
Það er nærandi að sjá hvað margir á öllum aldri koma að þessari sýningu. Í nútímasamfélagi er svo dýrmætt að til sé fólk sem er tilbúið að upplifa töfra leikhússins og gefa af sínum tíma til þess að við hin getum notið töfranna frammi í sal. Takk fyrir ykkur. Ég fullyrði að fyrir börnin sem taka þátt sé þetta þroskandi, gefi þeim góðar minningar og vonandi smitist þau af bestu bakteríunni — leikhúsbakteríunni.
Einföld sviðsmyndin er fullkomin og gefur hugmyndafluginu frelsi; leikmyndirnar eru jafnmargar og áhorfendurnir.
Tónlistin er skemmtileg og sniðug leikhljóð mynda til dæmis skemmtilega stemningu í slagsmálaatriðunum. Já, og gaman er að sjá hvað allir syngja vel. Það er ljóst að þau sem sjá um búninga, hár og förðun hafa verið með uppbrettar ermar — mjög vel gert í alla staði.
Ég óska leikstjóranum til hamingju með þessa gleðisprengju og það er auðvelt fyrir okkur eldri að finna barnið í okkur. Ég trúi því að æfingatímabilið hafi verið skemmtilegt og að leikstjórinn eigi góðan þátt í því, enda hefur henni líklega þótt þetta afar skemmtilegt og nær að láta hvert hlutverk verða aðalhlutverkið.
Þar sem hópurinn er svona stór, um 25 manns sem stíga á svið, er erfitt að taka einhverja ákveðna aðila út fyrir sviga. Börnin blómstra, leikgleðin skín af hverju andliti og orkan er áþreifanleg. Samleikur Dóru og veiðimannsins er ákaflega fallegur og sannur, úlfurinn er öflugur og geislandi og bráðfyndinn og Stígvélaði kötturinn mætir með stæl. Gömlu hjónin úr ævintýrinu Óskirnar þrjár eru óborganleg, og, og, og …vá, já, þið verðið að fara sjálf og sjá — það eru allir frábærir.
Áhorfendur ganga klárlega út úr Ungó með bros á vör og gleði í hjarta.— öll börn á öllum aldri í leikhúsið.

Júlíus Júlíusson