Halaleikh√≥purinn: Ma√įur √≠ mislitum sokkum eftir ¬†Arnmund S. Backman
Leikstj√≥rn: √ěr√∂stur Gu√įbjartsson

√ěa√į er alltaf s√©rst√∂k stemning og st√≠ll yfir s√Ĺningum Halaleikh√≥psins sem ekki breytist √ĺ√≥tt verkin sem tekin eru til s√Ĺningar s√©u mismunandi og leikstj√≥rarnir √≥l√≠kir. √ěessu veldur a√įallega tvennt, √ĺa√į er s√Ĺningarsalurinn sem er allur √° breiddina en a√įallega er √ĺa√į √ĺ√≥ leikh√≥purinn sj√°lfur √ĺar sem f√∂tlun og hj√≥last√≥lar ver√įa a√į styrkleika en ekki h√∂mlun eins og sumir myndu kannski halda.

√ěa√į √ĺarf ekki a√į fara m√∂rgum or√įum um leikriti√į sj√°lft. √ěa√į var frums√Ĺnt √≠ √ěj√≥√įleikh√ļsinu 1998 og hefur veri√į s√Ĺnt hj√° √°hugaleikf√©l√∂gum v√≠√įa um land s√≠√įan. √ěetta er √ĺj√≥√įf√©lagslegur farsi, √ĺ.e. gamanleikur me√į √ĺj√≥√įf√©lagslegu og jafnvel l√∂gfr√¶√įilegu √≠vafi. Leikriti√į gerist √≠ elliblokk og fjallar um aflei√įingarnar af √ĺv√≠ √ĺegar ekkja √≠ blokkinni kemur heim √ļr B√≥nusfer√į me√į gamlan skr√∂gg √≠ farteskinu, nau√įug viljug. S√° gamli er alveg √ļt √° √ĺekju, er √≠ sokkum sitt af hvoru tagi og veit ekki einu sinni hva√į hann heitir. E√įa er hann kannski bara a√į √ĺykjast? √ěa√į f√° √°horfendur aldrei alveg a√į vita.

Leikstj√≥rinn, √ěr√∂stur Gu√įbjartsson n√°lgast, verki√į √° n√Ĺst√°rlegan h√°tt og b√¶tir inn √≠ √ĺa√į b√¶√įi dans- og s√∂ngatri√įum og slagsm√°lasenum, sem er kannski ekki alveg bor√įleggjandi a√į gera √ĺegar um leikh√≥p √° vegum √∂ryrkjabandalagsins er a√į r√¶√įa og helstu leikarar eru bundnir vi√į hj√≥last√≥la. En √ĺetta gengur algerlega upp og setur f√ļtt √≠ s√Ĺninguna. Leikmyndin er r√©tt og sl√©tt √≠b√ļ√į hj√° ekkju √≠ blokk, mublur og myndir √° s√≠num sta√į, ekkert of e√įa van og l√Ĺsingin er eins og gengur og gerist hj√° ekkju √≠ blokk. T√≥nlistin er einfaldlega g√∂mul d√¶gurl√∂g sem spilu√į er √° fullu √≠ s√≠num upprunalega b√ļningi. L√≠nan er l√∂g√į √≠ fyrsta laginu √ĺar sem Stu√įmenn fluttu gr√°a fi√įringinn. √ěa√į f√≥r strax gr√°r fi√įringur um mig allan. S√≠√įan var√į lj√≥st a√į √ĺa√į var gr√°r fi√įringur √≠ flestum pers√≥num verksins enda er bo√įskapurinn s√° a√į menn eiga a√į lifa l√≠finu og skemmta s√©r og √∂√įrum fram √° grafarbakkann.

√ěetta er kraftmikil s√Ĺning og fyndin. Gamlar stj√∂rnur √ļr Halaleikh√≥pnum fara √° kostum t.d. √ĺ√¶r Hanna Margr√©t Kristleifsd√≥ttir og S√≥ley Bj√∂rk Axelsd√≥ttir sem leika g√≥√įhjarta√įar konur sem kunna svo d√¶malaust vel vi√į v√∂rpulega karlmenn. Kristinn Sveinn Axelsson leikur hins vegar karl sem ekki er au√įvelt a√į kunna vel vi√į og gerir √ĺa√į af innlifun. Konu hans leikur Herd√≠s Ragna √ěorgeirsd√≥ttir og h√ļn l√¶tur √≥beit s√≠na √° eiginmanninum ganga yfir allt karlkyni√į og s√Ĺnir √ĺa√į √° afar sannf√¶randi m√°ta. Hlynur Finnbj√∂rnsson leikur manninn √° mislitu sokkunum √° √≥borganlegan h√°tt, er alveg eins og auli √ĺegar hann er √≠ √ĺeim g√≠rnum en breytist s√≠√įan √≠ vir√įulegan betri borgara √ĺegar minnisleysi√į rj√°tlast af honum. Alexander Ingi Arnarson, ungur ma√įur og hraustlegur, er √≠ hlutverki gamlingja sem gengi√į hefur √≠ gegn um alla √∂ldrunarsj√ļkd√≥ma l√¶knisfr√¶√įinnar og fer l√©tt me√į a√į leika 50 √°r upp fyrir sig. Margr√©t Eir√≠ksd√≥ttir og Stefan√≠a Bj√∂rk Bj√∂rnsd√≥ttir leika d√¶tur mannsins √° mislitu sokkunum. √ě√¶r eru fulltr√ļar yngri kynsl√≥√įarinnar, √≥√ĺolandi frekjud√≥sir, snobba√įar og √°gjarnar. Svona er pers√≥nugaller√≠i√į og √ĺa√į er leiki√į √° fullu, raddbeitingin ekki sp√∂ru√į, dansa√į, dufla√į og slegist. √ěa√į er engin lognmolla √≠ l√≠fi eldri borgaranna.

√ěetta er fj√∂rleg uppf√¶rsla √° skemmtilegu leikverki sem Halaleikh√≥purinn leysir af hendi me√į gl√¶sibrag.

√Ārni Hjartarson