Fimmtudaginn 19.okt\u00f3ber kl. 20.00 og föstudaginn 20.okt\u00f3ber kl. 20.00 s\u00fdnir Cinnober leikh\u00fasið fr\u00e1 Gautaborg leikritið Suzannah eftir Jon Fosse \u00e1 Sm\u00edðaverkstæði Þj\u00f3ðleikh\u00fassins.
Leikritið fjallar um S\u00fasönnu Ibsen sem \u00ed 48 \u00e1r var eiginkona norska sk\u00e1ldjöfursins Henriks Ibsens. Höfundurinn kallar verkið einleik fyrir þrj\u00e1r leikkonur. Einleikurinn skiptist milli þriggja radda, sem endurspegla l\u00edf S\u00fasönnu \u00e1 þremur aldursskeiðum hennar, þegar h\u00fan er ung kona, miðaldra og gömul.
Leikstj\u00f3rinn Svante Aulis Löwenborg hefur sagt að verkið sé n\u00fd tegund t\u00f3nleikrits þar sem t\u00f3nlistin tekur stundum völdin af orðinu. T\u00f3nlistin sem er mjög r\u00edkur þ\u00e1ttur \u00ed verkinu er samin af Atla Ing\u00f3lfssyni og \u00ed s\u00fdningunni er h\u00fan flutt af Göteborgs Kammarsolisterna sem er skipuð \u00e1tta hlj\u00f3ðfæraleikurum en þeir eru \u00e1 sviðinu allan t\u00edmann \u00e1samt leikkonunum þremur.
Sara Estling leikur S\u00fasönnu unga, Helén Hansson leikur hana miðaldra og Lena Nordberg leikur hana \u00e1 efri \u00e1rum.<\/p>\n
S\u00fasanna Ibsen var fædd 1836 og lést 1914. Um hana og l\u00edf hennar eru ekki til miklar heimildir. Bergliot Ibsen sem giftist Sigurði, syni þeirra Ibsenhj\u00f3na, skrifaði b\u00f3k um fjölskylduna sem h\u00fan nefndi De tre eða Þau þrj\u00fa en s\u00fa b\u00f3k er \u00ed flokki þekktustu endurminningab\u00f3ka Norðmanna. B\u00f3kin dregur upp frekar j\u00e1kvæða mynd af fjölskyldu norska sk\u00e1ldjöfursins, en l\u00fdsingarnar \u00e1 S\u00fasönnu eru þ\u00f3 \u00f3l\u00edkar öðrum l\u00fdsingum sem til eru af henni. \u00cd b\u00f3kinni er henni l\u00fdst sem g\u00e1faðri og v\u00edðs\u00fdnni konu með mikla k\u00edmnig\u00e1fu, sem t\u00f3kst einkar vel að bregðast við og klj\u00e1st við þ\u00e1 erfiðleika sem komu upp innan Ibsen fjölskyldunnar. Þr\u00e1tt fyrir veikindi s\u00edn, hélt h\u00fan fjölskyldunni saman alla t\u00edð, en h\u00fan þj\u00e1ðist um \u00e1rabil af kvalarfullri liðagigt. Til að vinna gegn veikindunum, stundaði h\u00fan fjallgöngur með Sigurði syni s\u00ednum og dvaldi langdvölum \u00e1 heilsuhælum. S\u00fasanna var lömuð af gigt s\u00edðustu ævi\u00e1r s\u00edn.
S\u00fasönnu hefur oft verið l\u00fdst sem harðgerðri og strangri konu, sem hélt Ibsen fr\u00e1 \u00f3æskilegum félagsskap og negldi hann niður við skrifborðið. \u00c1ður en þau kynntust, \u00e1tti Ibsen \u00ed verulegum vandræðum með að skipuleggja t\u00edma sinn og vinnu, hann þ\u00f3tti vonlaus \u00ed mannlegum samskiptum og drykkfelldur. Það var ef til S\u00fasönnu og ,,hörku" hennar að þakka að fjölskyldan komst af og \u00e1tti \u00ed sig og \u00e1, þv\u00ed það var ekki fyrr en Ibsen var kominn langt yfir miðjan aldur að skrif hans g\u00e1fu einhverjar tekjur af sér.
\u00cd leikriti s\u00ednu um S\u00fasönnu, notast Jon Fosse að st\u00f3rum hluta við allar heimildir sem til eru um ævi hennar. Leikpers\u00f3nan S\u00fasanna \u00e1 \u00ed erfiðleikkum með að skilja hvers vegna Henrik er \u00e1 stöðugum fl\u00f3tta undan \u00e1byrgð og skyldum. \u00cd uppsetningu Cinnoberleikh\u00fassins er reynt að n\u00e1lgast þ\u00e1 S\u00fasönnu sem allt of l\u00edtið er vitað um og þar leikur t\u00f3nlist Atla Ing\u00f3lfssonar afar st\u00f3rt hlutverk. Atli fékk algerlega frj\u00e1lsar hendur þegar kom að t\u00f3nlistinni, einu skilyrðin sem honum voru sett, voru að t\u00f3nlist og texti léku jafn st\u00f3r hlutverk við t\u00falkun verksins, sem fjallar aðallega um t\u00edmann og fjarveruna, sem getur reynst erfitt að t\u00falka \u00e1 leiksviði, þar sem leiklistin fjallar oftast um að skapa nærveru \u00e1 leiksviðinu. \u00cd þessu verki er reynt að styrkja nærveru þess sem er fjarverandi eða þess sem ekki er til staðar. T\u00f3nlist Atla Ing\u00f3lfssonar minnir um margt \u00e1 ryðmann og endurtekninguna sem finna m\u00e1 \u00ed verkum Jon Fosse. Þar að auki b\u00fdr t\u00f3nlist Atla yfir andstæðum, sem brj\u00f3ta upp texta Fosses og gefa honum aukið vægi.
Cinnoberleikh\u00fasið \u00ed Gautaborg hefur lagt sig eftir að leika þau n\u00fat\u00edmaverk sem eiga ekki greiðan aðgang að leiksviðinu. Með starfsemi sinni vill Cinnoberleikh\u00fasið vekja athygli \u00e1horfenda \u00e1 þ\u00fdðingarmiklum leikverkum sem gefa gaum að okkar n\u00e1nasta umhverfi sem og umheiminum. Hlutverk leiksk\u00e1ldsins \u00ed leikh\u00fasinu er að opna n\u00fdjar dyr innan leiklistarinnar. Hvert leiksk\u00e1ld hefur s\u00edna eigin rödd sem er einstök og þess virði að hlusta eftir. Það er svo \u00ed verkahring leikh\u00fassins að koma henni \u00e1 framfæri við \u00e1horfendur s\u00edna með uppsetningum \u00e1 borð við S\u00fasönnu. S\u00fasanna er þriðja leikritið eftir Jon Fosse sem Cinoberleikh\u00fasið leikur. Hin tvö voru Nogon kjem å komme (Það hl\u00fdtur einhver að koma)1998 og Guitarrmannen (G\u00edtarmaðurinn)1999.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Fimmtudaginn 19.okt\u00f3ber kl. 20.00 og föstudaginn 20.okt\u00f3ber kl. 20.00 s\u00fdnir Cinnober leikh\u00fasið fr\u00e1 Gautaborg leikritið Suzannah eftir Jon Fosse \u00e1 Sm\u00edðaverkstæði Þj\u00f3ðleikh\u00fassins. Leikritið fjallar um S\u00fasönnu Ibsen sem \u00ed 48 \u00e1r var eiginkona norska sk\u00e1ldjöfursins Henriks Ibsens. Höfundurinn kallar verkið einleik fyrir þrj\u00e1r leikkonur. Einleikurinn skiptist milli þriggja radda, sem endurspegla l\u00edf S\u00fasönnu \u00e1 þremur aldursskeiðum hennar, […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[187],"tags":[],"class_list":["post-953","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-allar-frir","et-doesnt-have-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/953","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=953"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/953\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=953"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=953"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=953"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}