{"id":731,"date":"2006-05-15T11:08:06","date_gmt":"2006-05-15T11:08:06","guid":{"rendered":"http:\/\/wp.leiklist.is\/?p=731"},"modified":"2006-05-15T11:08:06","modified_gmt":"2006-05-15T11:08:06","slug":"umfjn-um-sgar-margs-sm","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/leiklist.is\/en\/umfjn-um-sgar-margs-sm\/","title":{"rendered":"Umfj\u00f6llun um s\u00fdningar Margs sm\u00e1s"},"content":{"rendered":"

Þann 5. ma\u00ed sl var stuttverkah\u00e1t\u00edðin Margt sm\u00e1tt haldin með pompi og prakt \u00ed Borgarleikh\u00fasinu. Eins og venja er hj\u00e1 Bandalagiu voru valinkunnir leikh\u00fasmenn fengnir til þess að fjalla um s\u00fdningar h\u00e1t\u00edðarinnar og að þessu sinni voru það Þorvaldur Þorsteinsson, leiksk\u00e1ld m.fl. og Þorsteinn Backmann, leikari og fyrrverandi leikh\u00fastj\u00f3ri \u00e1 Akureyri. Hér m\u00e1 sj\u00e1 hvað þeim þ\u00f3tti um einstakar s\u00fdningar. \"gagnrynendur.jpg\"Þann 5. ma\u00ed sl var stuttverkah\u00e1t\u00edðin Margt sm\u00e1tt haldin með pompi og prakt \u00ed Borgarleikh\u00fasinu. Eins og venja er hj\u00e1 Bandalagiu voru valinkunnir leikh\u00fasmenn fengnir til þess að fjalla um s\u00fdningar h\u00e1t\u00edðarinnar og að þessu sinni voru það Þorvaldur Þorsteinsson, leiksk\u00e1ld m.fl. og Þorsteinn Backmann, leikari og fyrrverandi leikh\u00fastj\u00f3ri \u00e1 Akureyri. Völdu þeir s\u00fdningu Hugleiks, \u00cd öruggum heimi, sem bestu s\u00fdningu h\u00e1t\u00edðarinnar en tilnefndu jafnframt Hannyrðir Hugleiks og Geirþr\u00faður svarar fyrir sig sem Leikfélag Selfoss s\u00fdndi. Hér m\u00e1 sj\u00e1 hvað þeim þ\u00f3tti um einstakar s\u00fdningar en inngang ritaði Þorvaldur.<\/p>\n

\u00c1gætu þ\u00e1tttakendur \u00ed Stuttverkah\u00e1t\u00edðinni Margt sm\u00e1tt. <\/p>\n

Það var mér sönn \u00e1nægja að f\u00e1 að takast \u00e1 við þetta verkefni sem þið voruð svo rausnarleg að treysta mér fyrir.  Það kom \u00e1 daginn, l\u00edkt og svo oft \u00e1ður, að ég lærði mest \u00e1 þv\u00ed sj\u00e1lfur að þurfa að taka eftir þv\u00ed sem ég tek eftir og miðla þv\u00ed til annarra. Það að skila stuttum umsögnum um verkin ykkar og þ\u00f3 einkum að eiga við ykkur spjall \u00e1 aðalfundinum \u00ed kjölfar h\u00e1t\u00edðarinnar hefur vakið mig til umhugsunar um \u00f3tal margt sem sn\u00fdr að minni eigin vinnu og skilar mér endurn\u00fdjuðum krafti \u00ed þv\u00ed verkefni sem ég er að sinna um þessar mundir. Það er vel þegið – og kann ég ykkur bestu þakkir fyrir aðstoðina. ÞÞ   <\/p>\n

KRATAVAR
Hugleikur
Höfundur: Sigurður H. P\u00e1lsson
Leikstj\u00f3ri: Sigr\u00edður L\u00e1ra Sigurj\u00f3nsd\u00f3ttir
Leikendur: Hjörvar Pétursson og Hafd\u00eds Hansd\u00f3ttir<\/strong><\/p>\n

\"kratavar2.jpg\" Einföld og falleg saga sem afhj\u00fapar inntakið sm\u00e1m saman. Samtöl eðlileg \u00e1n \u00f3þarfa \u00fat\u00fard\u00fara og \u00e1horfendum gefið r\u00fdmi til að draga eigin \u00e1lyktanir.  Leikur var hins vegar mjög \u00fdktur og n\u00e1nast um hreina skopstælingu að ræða sem freistandi er að skrifa \u00e1 reikning leikstj\u00f3ra. Það samræmdist illa eðli sögunnar og einlægni textans og dr\u00f3 \u00far \u00e1hrifamætti verksins \u00ed heild.  Eftir stendur þ\u00f3 minning um einfalt, fallegt verk sem auðvelt ætti að vera að skapa \u00far hreina perlu. ÞÞ<\/p>\n

Kratavar er \u00e1gætlega skrifað verk. Lengd verksins og bygging heldur vel utan um einfalda og fallega hugmynd. En eitthvað var það \u00ed \u00farvinnslu verksins sem gekk ekki upp fyrir mér. Mér fannst pers\u00f3nurnar of dæmigerðar, sérstaklega karlmaðurinn (með buxurnar allt of h\u00e1tt upp um sig o.s.frv.) Þau léku \u00e1gætlega bæði en kannski var leikst\u00edllinn ekki alveg s\u00e1 rétti. Þarna var verið Að S\u00ddNA FREMUR EN AÐ VERA. Tilgangur hans hefði sennilega m\u00e1tt leikast meir \u00fat. Þ.e. að hann léki markmið sitt, hvað svo sem það var n\u00e1kvæmlega, t.d. Að sj\u00e1 bros hennar. Samleikur hefði þ\u00e1 skerpst eitthvað og orðið meira spennandi, \u00e1n þess að liggja endilega \u00ed augum uppi fyrir \u00e1horefndum. Hugsanir og hugsanferli hefði l\u00edka sk\u00fdrst fyrir vikið. Blokkeringar f\u00ednar en full tæknilegar. H\u00fan brosti fyrr \u00ed verkinu, en maður mundi ekki eftir öðru en að leikarinn þættist ekki taka eftir þv\u00ed. Skemmtilegra hefði verið ef hann hefði sn\u00faið sér undan vegna \u00f3tta við að koma upp um sig gagnvart henni, heldur en að samskiptin væru leikin til \u00e1horfenda. Annars er K\u00fareb\u00edska greinilega skemmtilegt m\u00e1l. ÞB<\/p>\n

ÞAÐ ER FR\u00cdTT AÐ TALA \u00cd GSM HJ\u00c1 GUÐI
Leikfélag Mosfellssveitar
Höfundur: Pétur R. Pétursson
Leikstj\u00f3ri: \u00d3lafur Haraldsson
Leikari: J\u00f3el Sæmundsson<\/strong><\/p>\n

\"gsm2.jpg\" \u00c1gæt hugmynd \u00ed grunninn, vel afmörkuð \u00ed einfaldri umgjörð og lögn. Handritið vantar hins vegar hlj\u00f3mbotn þannig að \u00e1huginn \u00e1 þv\u00ed sem karakterinn hefur að miðla dv\u00ednar hratt \u00ed seinni hlutanum. Þetta verk vekur reyndar spurningar sem verða nokkuð \u00e1leitnar þegar h\u00e1t\u00edðin er skoðuð \u00ed heild, l\u00edkt og um hvað er verið að fjalla – hvert er erindið?  \u00cd þessu verki gæti það verið \u00f3réttlætið… dauðinn… sorgin… sambandsleysið… greddan… brandarinn… GSM s\u00edminn… Leikarinn hefur alla burði til að skila erindinu, gallinn er bara s\u00e1 að höfundur virðist ekki hafa \u00e1kveðið hvert það er. ÞÞ<\/p>\n

Mér þ\u00f3tti leikarinn \u00e1gætur. Sérstaklega þegar hann var \u00e1 einlægu n\u00f3tunum. Hann m\u00e1 passa sig að leika ekki niður til pers\u00f3nunnar og að leika ekki tilfinningarnar. Betra er \u00ed sumum tilfellum að vinna gegn textanum, þ.e. að smyrja ekki sömu tilfinningu og l\u00edkamlegu gerð og b\u00fdr \u00ed textanum ofan \u00e1.  En kannski var aðalvandam\u00e1lið hér að verkið sj\u00e1lft var hlaðið einhverri \u00f3d\u00fdrri biturð. Þ\u00f3 var þetta \u00e1gætis tilraun með stand-up formið sem  n\u00e1ði að kreista fram stöku hl\u00e1tur. Notkun str\u00f3ps virkaði ekki sem skyldi fyrir mig. ÞB<\/p>\n

S\u00daSANNA BAÐAR SIG
Leikfélag Hafnarfjarðar
Höfundur: L\u00e1rus H\u00fanfjörð
Leikstj\u00f3ri: Gunnar Björn Guðmundssson
Leikendur: Halld\u00f3r Magn\u00fasson og Gunnar Björn Guðmundssson<\/strong>
 
\"susanna3.jpg\" Fannst ég staddur \u00e1 \u00e1rsh\u00e1t\u00edð hj\u00e1 r\u00edkisstofnun. Verkið er \u00f3skrifað og leikstj\u00f3rinn fjarverandi. Það er erfitt að dæma leikinn við þessar aðstæður en ég d\u00e1ðist þ\u00f3 að leikaranum fyrir að standa með þeirri (hæpnu) \u00e1kvörðun að taka hlutverkið að sér. Hann sl\u00f3 hvergi af og gerði það sem hægt var til að bl\u00e1sa l\u00edfi \u00ed leikrit sem helst mætti l\u00edkja við andvana fæddan fyrirbura. ÞÞ<\/p>\n

Mér fannst Halld\u00f3r standa \u00e1gætlega með pers\u00f3nu sinni. Verkið sj\u00e1lft fannst mér ekki gera sig. Kannski var meining verksins að „S\u00fa sanna“ baðaði sig \u00ed lokin, þ.e. að s\u00fa sanna væri Emmi \u00e1 EX-finger, þar væri hinn sanni metnaður str\u00edpisins f\u00f3lginn. Ef þetta er réttur skilningur hefði engu að s\u00edður m\u00e1tt stytta verkið. Eintalið virkaði langt og innkoma Gunnars sem konunnar virtist til þess gerð að teyja lopann enn frekar. En salurinn skemmti sér, eins og var reyndar um önnur neðanbeltisverk. Kannski hefði þetta gert sig betur ef leikarinn hefði glaðst meira yfir þv\u00ed að f\u00e1 loksins tækifæri til að str\u00edpa og algjörlega vera „s\u00fa sanna“ \u00e1 sviðinu. ÞB<\/p>\n

FRIÐARD\u00daFAN
Leikfélagið S\u00fdnir
Höfundur: Unnur Guttormsd\u00f3ttir
Leikstj\u00f3ri: Hrund \u00d3lafsd\u00f3ttir
Leikari: Ald\u00eds Gyða Dav\u00edðsd\u00f3ttir<\/strong>
 
\"fridardufan2.jpg\" Verkið byrjar mjög fallega og stefnir \u00ed að verða \u00e1hugavert framlag til s\u00edgildrar umræðu. Um miðbik verksins f\u00f3r ég að upplifa að spurningin um hver hin eiginlega friðard\u00fafa væri opnaði skemmtilega möguleika. L\u00edkt og þann að það væri st\u00falkan sj\u00e1lf, hv\u00edtklædd, barnsleg og saklaus. En \u00ed lokin er tekið fyrir allar sl\u00edka upplifanir og troðið upp \u00e1 okkur einni mel\u00f3dramat\u00edskri niðurstöðu \u00ed m\u00f3tsögn við s\u00fdnina sem lagt var upp með.  Kannski hefði verið \u00e1hrifameira að halda hugmyndinni um friðard\u00fafuna lengur opinni, þ.e.a.s. að gefa \u00e1horfendanum meiri t\u00edma til að skapa s\u00edna eigin mynd af þv\u00ed hvað um var rætt \u00ed stað þess að negla það niður með heiti leikritsins og endurtekinni notkun þess gegnum verkið allt. En eftir lifir \u00e1nægjuleg minning um fallegan leik. ÞÞ<\/p>\n

Það var eitthvað við þetta verk einlægt og fallegt. Og þetta er tr\u00falega eina verkið sem ég myndi vilja sj\u00e1 aftur. Það virkaði \u00e1 mig eins og lj\u00f3ð. Einhver brilljans \u00ed þv\u00ed, \u00f3sl\u00edpaður ef til vill – hugmyndin einföld, n\u00e1nast naiv. Þessi höfundur \u00e1 að halda \u00e1fram að skrifa. Stelpan fr\u00edskleg og hentaði \u00ed hlutverkið, leikm\u00e1ti opinn afar vel viðeigandi. Leikkonan m\u00e1tti taka hlj\u00f3ðin betur inn þegar þyrlurnar komu. Fallegt hjarta \u00ed þessu.<\/p>\n

BARA INNIHALDIÐ
Leikfélag Rangæinga
Höfundur: Sævar Sigurgeirsson
Leikstj\u00f3ri: Margrét Tryggvad\u00f3ttir
Leikendur: Eymundur Gunnarsson og Anna \u00d3lafsd\u00f3ttir<\/strong><\/p>\n

\"innihaldid2.jpg\" Hér er lagt upp með þ\u00e1 þakkl\u00e1tu hugmynd að tækla helstu klysjur \u00edslenskrar mökunar og tuskast svol\u00edtið með þær \u00ed samtali fordrukkins karls og konu \u00e1 skemmtistað.  Það verður hins vegar að segjast eins og er að handritið virðist varla nema h\u00e1lfunnið þv\u00ed uppistaða þess er svo undarlega m\u00e1ttlaus – einkum ef miðað er við þ\u00e1 margv\u00edslegu möguleika sem liggja \u00ed klisju-orðaleik af þessu tagi. Það vantar allan takt \u00ed samtölin, þau eru ekki nærri jafn d\u00ednam\u00edsk og efnið heimtar, \u00f3væntir upp\u00e1sn\u00faningar varla til staðar og \u00e1horfandinn fyrir vikið fær um að botna flestar setningar sj\u00e1lfur og sj\u00e1 fyrir næstu reblikku þegar verst lætur.  Ekki gott – en leikarar gerðu það sem þeir g\u00e1tu \u00far efniviðnum og eiga inni að f\u00e1 að leika verkið aftur þegar það er orðið bæði drepfyndið og dapurlegt. Höfundurinn getur skilað sl\u00edkri vinnu ef hann vill. ÞÞ<\/p>\n

\u00c1gætlega leikið, k\u00f3m\u00edskt og f\u00ednar tæmingar, sannfærandi low class fyllibyttur. Verkið hélt lengi framan af en allt of mikil mötun \u00ed lokin. Það var alveg banalt að segja boðskapinn \u00ed lokin jafnvel þ\u00f3 um myndl\u00edkingu við pylsu \u00ed brauði eða \u00e1n brauðs hefði verið að ræða. ÞB<\/p>\n

GEIRÞR\u00daÐUR SVARAR FYRIR SIG
Leikfélag Selfoss
Höfundur: Margaret Atwood og William Shakespeare
Þ\u00fdðendur: Guðfinna Gunnarsd\u00f3ttir og Helgi H\u00e1lfd\u00e1narson
Leikstj\u00f3ri: Guðfinna Gunnarsd\u00f3ttir
Leikendur: Hrefna Clausen og V\u00edðir Örn J\u00f3akimsson<\/strong><\/p>\n

\"geirtrudur3.jpg\" \u00c9g hafði töluverðar efasemdir um tilvist þessa leikrits \u00e1 h\u00e1t\u00edðinni, enda eina verkið sem ekki var heimalagað að öllu leyti. Þegar upp var staðið reyndist þetta hins vegar eitthvert skemmtilegasta verk kvöldsins og lumaði þar að auki \u00e1 mikilvægri aðlögunarvinnu leikstj\u00f3rans, þannig að viðfangsefnið virtist eiga glettilega traustar rætur \u00edslenskum samt\u00edma.  Fr\u00e1bær leikur Hrefnu Clausen \u00ed hlutverki Geirþr\u00faðar gladdi þ\u00f3 mest. Þar verður hlutur leikstj\u00f3rans auðvitað að reiknast inn, enda umgjörð og yfirbragð verksins til fyrirmyndar að flestu leyti. ÞÞ<\/p>\n

H\u00fan g\u00f3ð. Rosalega g\u00f3ð. Fr\u00e1bær. Textameðferð, sk\u00fdrleiki, allt sem til þarf. M\u00f3tleikari féll \u00f3neitanlega \u00ed skuggann af sl\u00edkri drottningu en engu að s\u00edður mjög frambærilegt verk. Skemmtileg vinna með handrit. Lengd h\u00e1rrétt. Listilega unnið fr\u00e1 hendi leikstj\u00f3ra og greinilega vandað til verka. ÞB<\/p>\n

MORÐ FYRIR FULLU H\u00daSI
Leikfélag Hafnarfjarðar
Höfundur: L\u00e1rus H\u00fanfjörð
Leikstj\u00f3ri: Halld\u00f3r Magn\u00fasson
Leikendur: D\u00fdrleif J\u00f3nsd\u00f3ttir og Hildur Kristmundsd\u00f3ttir<\/strong><\/p>\n

\"mord2.jpg\" Klass\u00edsk pæling um samband höfundar og pers\u00f3na, veruleika og \u00edmyndunar. Viðfangsefni sem \u00e1 alltaf erindi og mikilvægt að takast \u00e1 við ekki s\u00edður en \u00e1stina, dauðann, hismið og kjarnann.  Ekkert svo galið handrit, styrkt með nokkrum \u00e1gætum lykilsetningum og augnablikum, en kannski full göt\u00f3tt til að ganga alveg upp.  Leikurinn nokkuð skemmtilegur en \u00fdktari en svo að maður héldi einbeitingu allan t\u00edmann. Þar með varð tr\u00faverðugleikinn ekki nægur til að skapa nauðsynlegt m\u00f3tvægi við hina einkennilegu stöðu karkateranna \u00ed veruleikanum. ÞÞ<\/p>\n

Væri reyndar til \u00ed að sj\u00e1 þetta aftur verksins vegna sem var ekki svo galið en mér fannst \u00farvinnsla of st\u00edliseruð, of mikið leikin til \u00e1horfenda. Sérstaklega var þetta \u00e1berandi \u00ed byrjun þegar pers\u00f3nurnar eru að s\u00fdna hversu \u00f3l\u00edkar þær eru. Eftir þv\u00ed sem \u00e1 leið f\u00f3r samleikurinn að verða betri. Með öðrum orðum m\u00e1 segja að það er alveg hægt að eiga g\u00f3ðan samleik þ\u00f3 pers\u00f3nurnar séu \u00f3l\u00edkar og fyrirl\u00edti hver aðra og það þarf ekki að s\u00fdna svona mikið \u00ed byrjun. Verkið mætti tr\u00falega endurskrifa og skerpa aðeins \u00e1 þv\u00ed. ÞB<\/p>\n

AÐGERÐ
Leikfélag K\u00f3pavogs
Höfundur: Guðj\u00f3n Þorsteinn P\u00e1lmarsson
Leikstj\u00f3ri: Oddur Bjarni Þorkelsson
Leikendur: Erna Þorbjörg Einarsd\u00f3ttir, Hörður Sk\u00fali Dan\u00edelsson, Guðmundur L\u00faðv\u00edk Þorvaldssson, Arnar Ingvarsson og Björn Elvar Sigmarsson<\/strong><\/p>\n

\"adgerd2.jpg\" Saxi læknir \u00ed \u00f3markvissu, löngu atriði sem missir nokkurn veginn alveg marks. Sem er h\u00e1lfgerð synd \u00ed lj\u00f3si þess að umgjörð og leikstj\u00f3rn gefur til kynna auglj\u00f3sa hæfni og leikararnir tveir sem mest mæðir \u00e1, auk hinnar tindilfættu hj\u00fakrunarstelpu, hafa alla burði til að gera mjög vel. Eftir stendur hins vegar að handritið stefnir \u00ed allar \u00e1ttir og enga þ\u00f3 og megnar ekki að skila öðru en nokkrum smellnum augnablikum þegar upp er staðið. Þegar jafn mikið er \u00ed lagt og innstæðan auglj\u00f3s hj\u00e1 aðstandendum freistast maður til að gera kröfu um að skemmtunin risti d\u00fdpra, pers\u00f3nur séu tr\u00faverðugri og löngunin til að eiga eitthvert erindi l\u00e1ti \u00e1 sér kræla. ÞÞ<\/p>\n

Hughrifin sem ég fékk af þessu verki var að ég upplifði þetta eins og vel \u00fatfært skemmtiatriði \u00e1 \u00e1rsh\u00e1tið. Það st\u00f3ðu allir sig \u00e1gætlega en maður spurði sig; til hvers? Ef markmiðið var að vekja hl\u00e1tur og skemmta þ\u00e1 n\u00e1ði þetta sl\u00edkum \u00e1hrifum að hluta til \u00ed vinveittum sal af f\u00f3lki. Leikst\u00edllin sem minnti \u00e1 Saxa lækni var sennilega réttur og allir leikarar höfðu greinilega gaman af.  Verkið sj\u00e1lft hafði bara einhvern veginn ekki neinn botn með fullri virðingu fyrir höfundum.ÞB
 
\u00cd ÖRUGGUM HEIMI
Hugleikur
Höfundur: J\u00fal\u00eda Hannam
Leikstj\u00f3ri: Nanna Vilhelmsd\u00f3ttir
Leikendur: J\u00f3n Geir J\u00f3hannsson, Silja Björk Huldud\u00f3ttir, Loftur S. Loftsson, Sigurður H. P\u00e1lsson og Þorgeir Tryggvason.
P\u00edan\u00f3leikur: Svavar Kn\u00fatur Kristinsson<\/strong><\/p>\n

\"oruggum3.jpg\" Þegar J\u00f3n Geir sagði fyrstu setninguna \u00ed þessu verki, hreifst ég ekki aðeins af röddinni, heldur myndaðist strax \u00e1kveðið andr\u00famsloft sem mér finnst alltaf jafn \u00f3metanlegt \u00ed leikh\u00fasi. Það m\u00e1 l\u00edkja þv\u00ed við eins konar tr\u00fanaðarsamband sem \u00e1 rætur s\u00ednar m.a. \u00ed raunverulegri nærveru leikarans, tr\u00faverðugum texta höfundar og trausti leikstj\u00f3rans \u00e1 efniviðnum. Það sem gerði þetta verk svo hr\u00edfandi var l\u00edkast til einhvers konar kjörblanda þessara þ\u00e1tta, enda gekk nokkurn veginn allt upp. Reyndar hefði verið alveg \u00f3hætt að draga svona 20% \u00far ögn \u00fdktri tj\u00e1ningunni en \u00ed heildina stendur eftir minnisstæð sm\u00e1mynd sem \u00e1horfandanum er l\u00e1tið eftir að fylla inn \u00ed og gera að sinni eigin ef hann vill. ÞÞ<\/p>\n

Tvimælalaust besta verk kvöldsins. Vel skrifað og öll \u00fatfærsla f\u00edn..Helst að pers\u00f3nusköpun J\u00f3ns Geirs hafi verið full\u00fdkt… gerðir hans \u00ed verkinu sögðu allt, \u00f3þarft að smyrja ofan \u00e1 það. Þetta er þ\u00f3 einungis spurning um blæbrigði þv\u00ed s\u00fdningin gekk upp og þegar leiks\u00fdning gengur upp, gengur h\u00fan upp og galdurinn hr\u00edfur. Til hamingju, meira svona. Sérstaklega gott til eftirbreytni hvernig s\u00fdningin var alltaf \u00e1 undan \u00e1horfandanum, gaf ekki alveg allt upp fyrr en \u00ed lokin, \u00e1n þess þ\u00f3 að predika eöa gefa manni það inn með skeið. ÞB<\/p>\n

AFI BRENNDUR
Leikfélag K\u00f3pavogs
Höfundur: Oddur Bjarni Þorkelsson
Leikstj\u00f3ri: Oddur Bjarni Þorkelsson
Leikendur: Sigsteinn Sigurbergsson, Bylgja Ægisd\u00f3ttir og Ingibjörg Hanna Sigurðard\u00f3ttir<\/strong><\/p>\n

\"afi2.jpg\" Ekki svo galið verk, leikstj\u00f3rnin örugg og leikur Sigsteins hreint \u00e1gætur, en…  Kannski erum við komin þar \u00ed okkar \u00e1gætu menningu að kaldranalegur h\u00famor og ofbeldistengdar afhelganir hafi misst mesta slagkraftinn – amk. þegar ekki tekst að tengja sl\u00edkt við einhvern marktækan streng \u00ed tilverunni. Að það sé ekki lengur frétt að buffa, brj\u00f3ta og aflima nema \u00ed einhverju bitastæðu samhengi sem gefi groddanum merkingu. Það var vissulega frelsandi og um margt br\u00e1ðnauðsynlegt \u00e1 s\u00ednum t\u00edma að sj\u00e1 allt þetta splatter dæmi mæta \u00e1 svæðið, SM kl\u00e1mið, got\u00edkina og gredduna, en mikið svakalega er ruddah\u00famorinn að verða þreyttur – einn og sér.  Þetta verk kveikir, eins og sum önnur \u00e1 þessari h\u00e1t\u00edð, hina \u00f3vinsælu spurningu um erindi eða erindisleysu. Spurningu sem enginn \u00ed skapandi starfsemi af neinu tagi kemst undan að takast \u00e1 við – hvort sem menn telja sig tilheyra atvinnu- eða \u00e1hugamennsku. Og kannski það sé þr\u00e1tt fyrir allt mikilvægasta erindi erindisleysunnar; að undirstrika fjarveru merkingarinnar \u00ed ofmerktum heimi. ÞÞ<\/p>\n

Annar splatter fr\u00e1 Leikfélagi K\u00f3pavogs. Þessi minnti meira \u00e1 Gervabælið sem sj\u00f3nvarpið s\u00fdndi fyrir nokkrum \u00e1rum. Svipaðar hugleiðingar og með fyrri „sketsinn“. Reyndar kom \u00ed lj\u00f3s \u00ed umræðum daginn eftir s\u00fdninguna að bæði verkin hafi verið tekin \u00far stærra samhengi. Það \u00fatsk\u00fdrir auðvitað alveg heilmikið en varpar l\u00edka fram spurningunni: er ekki komin t\u00edmi til fyrir þessa h\u00e1t\u00edð að h\u00fan verði tekin \u00e1 næsta stig og það verði hreinlega skrifuð sérstök verk fyrir hana. Annars st\u00f3ðu leikarar sig \u00e1gætlega og Sigsteinn sem Skeini var sérlega fyndinn.Vel gert hj\u00e1 honum og bar hann m\u00e1 segja uppi verk sem gekk að öðru leyti ekki sérlega vel upp, nema þ\u00e1 sem „skets“, en þ\u00f3 full langur sem sl\u00edkur. ÞB
 
DAGUR \u00cd L\u00cdFI MÖRTU ERNSTD\u00d3TTUR
Freyvangsleikh\u00fasið
Höfundur: Sverrir Friðriksson
Leikstj\u00f3ri: J\u00f3nsteinn Aðalsteinsson
Leikendur: Þ\u00f3rn\u00fd Barðad\u00f3ttir, El\u00edsabet Katr\u00edn Friðriksd\u00f3ttir, R\u00f3sa Björg \u00c1sgeirsd\u00f3ttir, Ing\u00f3lfur Þ\u00f3rsson, J\u00f3n Þorgr\u00edmur Friðriksson og Sindri Svan \u00d3lafsson<\/strong><\/p>\n

\"martha3.jpg\" Hér skorti hvorki einlægnina né erindið og skilaði sér hvort tveggja \u00ed einu eftirminnilegasta augnablik kvöldins – þegar þriðji keppandinn rennir sér inn \u00e1 sviðið. Hins vegar sannast hér að jafnvel þ\u00f3tt hin göfugasta saga sé rakin af hjartans sannfæringu dugar það sjaldan eitt og sér til \u00e1rangurs \u00ed leikh\u00fasi. \u00c1hrifam\u00e1ttur verks eins og "Dagur \u00ed l\u00edfi…", byggist umfram allt \u00e1 tr\u00faverðugleika pers\u00f3na og aðstæðna og hér skorti nokkuð \u00e1 hvort tveggja. \u00c9g \u00e1 erfitt með að setja fingur \u00e1 vandann, en kannski liggur hann að einhverju leyti \u00ed öllum þ\u00e1ttum; fremur hr\u00e1u handriti sem v\u00edsar \u00ed full margar \u00e1ttir til að skapa \u00e1huga, sviðsetningu sem litast um of af þröngum aðstæðum handrits og sviðs og leik sem hefði þurft að sl\u00edpa betur og miðla af meira sj\u00e1lfstrausti.   Þessu nöldri leyfi ég mér að demba \u00e1 þennan \u00e1gæta h\u00f3p vegna þess að ég treysti honum til g\u00f3ðra verka og er þess fullviss að bæði höfundur, leikstj\u00f3ri og leikarar geti unnið mun betur \u00far þessum efniviði. ÞÞ<\/p>\n

Enn ein anekt\u00f3tan eða  skr\u00fdtluhugmyndin. Hugmyndin samt \u00e1gæt; að s\u00fdna hversu v\u00edðtæk \u00e1hrif eitt stykki v\u00edðavangshlaup hefur. Þ.e. Dagur \u00ed l\u00edfi Mörtu Ernst fjallaði meir um dag \u00ed l\u00edfi annarra og l\u00edtt þekktari karaktera en nokkurn t\u00edma hennar. N\u00e1unginn \u00ed hj\u00f3last\u00f3lnum er eftirminnilegasta pers\u00f3nan \u00ed m\u00ednum huga og nokkuð sterk hugmynd \u00ed byggingu verksins. \u00c9g veit ekki alveg hvort leikh\u00fas var rétti vettvangurinn fyrir þessa hugmynd. Mér fannst s\u00fdningin svol\u00edtið tætingsleg og tæmingar eil\u00edtið skr\u00fdtnar. Mér kom til hugar að hugmyndin hefði gert sig \u00ed stuttmynd. Leikarar st\u00f3ðu sig vel og st\u00f3ðu með s\u00fdningunni. Mér fannst vera hjarta \u00ed þessu og einhver fallegur hreinleiki. Blokkeringar voru l\u00edtið eitt lokaðar \u00fat til hliðanna þegar konurnar þrj\u00e1r töluðu saman, þ.e. þær st\u00f3ðu of mikið \u00ed einum hnapp, of lengi, og skyggðu hver \u00e1 aðra. ÞB
 
HANNYRÐIR
Hugleikur
Höfundur: Sigurður H. P\u00e1lsson
Leikstj\u00f3ri: Guðmundur Erlingsson
Leikendur: Hjalti Stef\u00e1n Kristj\u00e1nsson, V. K\u00e1ri Heiðdal, Eggert Hilmarsson, Einar Þ\u00f3r Einarsson og Gunnar Gunnarsson<\/strong><\/p>\n

\"hannyrdir1.jpg\" Verulega skemmtileg hugmynd sem \u00e1horfandinn fær að uppgötva sm\u00e1m saman. Umgjörðin öll var hrein og kl\u00e1r, notkun \u00e1 t\u00f3nlist og tækjum sk\u00ednandi skemmtileg og myndirnar sem brugðið var upp hver annarrri fallegri. \u00c9g er þess fullviss að hér höfum við eignast marktækt svar við Full Monty og öðrum sl\u00edkum verkum sem takast \u00e1 við karlmennskuna af hr\u00edfandi innileik og æðruleysi. Það hefur amk. ekki yfirgefið mig hugsunin um þetta leikrit sem upptakt að kvikmynd \u00ed fullri lengd þar sem n\u00e1kvæmlega þessir karakterar eru lagðir til grundvallar. Og hannyrðakl\u00fabburinn. En auðvitað er sj\u00e1lfsagt að byrja \u00e1 að leyfa hugmyndinni að fylla \u00fat \u00ed lengra sviðsverk ef þannig verkast. Kannski til að komast að þv\u00ed að stuttverkið sé besta \u00fatg\u00e1fan… Það m\u00e1 etv. gagnr\u00fdna niðurlag verksins, þar sem gamalreyndur groddah\u00famor reynist ekki bæta neinu við en heldur draga \u00far \u00e1hrifunum.  ÞÞ <\/p>\n

Vel gert. Vel sm\u00edðað verk og \u00farvinnsla g\u00f3ð. Verkið n\u00e1ði að koma \u00e1 \u00f3vart og endurn\u00fdja sig \u00e1 undan \u00e1horfendanum, þ.e. aldrei dautt moment. Leikararnir n\u00e1ðu að hv\u00edla vel \u00ed hannyrðum s\u00ednum og fyrir vikið g\u00e1tum þeir hleypt \u00ed gegnum sig einhverju stærra en rembingslegum sj\u00e1lfbirgingshætti sem þv\u00ed miður er of t\u00edður meðal leikara. Það var einhver hr\u00edfandi sannleikur \u00ed þessu þr\u00e1tt fyrir að umgjörðin og bygging verksins væri eil\u00edtið abs\u00fard. Mér fannst lokin ekki ganga 100% upp og er ekki tilb\u00fainn að skrifa það \u00e1 verkið. Mér fannst leikararnir ekki n\u00f3gu dr\u00edfandi og f\u00f3kuseraðir \u00ed rifrildi s\u00ednu um hver væru kviðm\u00e1gur hvers til að “gleyma” að einn væri dauður \u00e1 meðal þeirra. Þvert \u00e1 m\u00f3ti upplifði ég að leikarinn væri að reyna að þykjast ekki taka eftir þv\u00ed að einn væri dauður \u00ed stað þess að f\u00f3kusera \u00e1 \u00f3leystan konflikt. En heilt yfir; gott verk og vel gert. Takk fyrir það.  Þessi s\u00fdning situr vel \u00ed minni. ÞB <\/p>\n

Bandalagið þakkar þeim Þorvaldi og Þorsteini fyrir gagnlegar og vel unnar umsagnir.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Þann 5. ma\u00ed sl var stuttverkah\u00e1t\u00edðin Margt sm\u00e1tt haldin með pompi og prakt \u00ed Borgarleikh\u00fasinu. Eins og venja er hj\u00e1 Bandalagiu voru valinkunnir leikh\u00fasmenn fengnir til þess að fjalla um s\u00fdningar h\u00e1t\u00edðarinnar og að þessu sinni voru það Þorvaldur Þorsteinsson, leiksk\u00e1ld m.fl. og Þorsteinn Backmann, leikari og fyrrverandi leikh\u00fastj\u00f3ri \u00e1 Akureyri. Hér m\u00e1 sj\u00e1 hvað […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":717,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[186],"tags":[],"class_list":["post-731","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-gagnrdinn","et-has-post-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/731","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=731"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/731\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=731"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=731"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=731"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}