\u00c9g var n\u00fa fyrir s\u00edðustu helgi gestur \u00e1 einþ\u00e1ttungah\u00e1t\u00edð Bandalags \u00edslenskra leikfélaga \u00e1 H\u00fasabakka \u00ed Svarfaðardal og var \u00e1 s\u00edðustu stundu beðin um að vera með umfjöllun um verkin \u00e1samt leikh\u00fasstj\u00f3ra þeirra Akureyinga, Magn\u00fasi Geir Þ\u00f3rðarsyni. Það var afar skemmtilegt verk enda voru verkin að þessu sinni afar \u00e1hugaverð og vel unnin.
Það var reyndar tekið forskot \u00e1 h\u00e1tiðina \u00e1 fimmtudagskvöldinu þegar krakkarnir \u00far leikh\u00f3pnum Sögu s\u00fdndi gestum h\u00e1tiðarinnar s\u00fdningu s\u00edna Hamslaus. Þetta er flinkur leikh\u00f3pur og það var eftirtekarvert að þau voru ekki að fjalla um þessi t\u00fdp\u00edsku unglingavandam\u00e1l eins og flestir unglingaleikh\u00f3par heldur um vandam\u00e1l sem snerta alla \u00ed samfélaginu. Þetta var vönduð s\u00fdning hj\u00e1 Sögu og Laufeyju Br\u00e1 leikstj\u00f3ra og margar br\u00e1ðskemmtilegar og snjallar lausnir. Það sem helst m\u00e1tti setja \u00fat\u00e1 var að s\u00fdningin var d\u00e1l\u00edtið brokkgeng \u00ed temp\u00f3i og sm\u00e1 \u00f3öryggi var \u00ed staðsetningum og texta en það m\u00e1 þ\u00f3 örugglega kenna að mestu leyti s\u00fdningaraðstöðunni \u00e1 H\u00fasabakka.<\/p>\n
Leiklistarh\u00e1t\u00edðin sj\u00e1lf h\u00f3fst föstudaginn 21. ma\u00ed. Fyrstu tvö verkin voru fr\u00e1 Hugleik \u00ed Reykjav\u00edk, “D\u00f3mur um dauðan hvern” og “M\u00e1ltaka” eftir Þ\u00f3runni Guðmundsd\u00f3ttur, \u00ed leikstj\u00f3rn Þorgeirs Tryggvasonar. Þessi verk eru kaflar \u00far verki Þ\u00f3runnar sem heitir “Kleinur” og var s\u00fdnt hér sunnan heiða fyrr \u00ed vor. Það er einstakt með þessa kafla að þeir geta auðveldlega staðið einir sem einþ\u00e1ttungar en virka s\u00edðan mjög vel \u00ed heildarverkinu. Þ\u00f3runn hefur s\u00fdnt það \u00e1 s\u00edðustu \u00e1rum að h\u00fan er vaxandi og spennandi leiksk\u00e1ld. Textinn er \u00edsmeygilegur og \u00edr\u00f3n\u00edskur og Þ\u00f3runn teygir \u00edslenskt m\u00e1l og m\u00e1lfar \u00fat og suður.
Pers\u00f3nur Þ\u00f3runnar eru undarlegri en andskotinn og Sævar Sigurgeirsson, Hulda H\u00e1konard\u00f3ttir og Hrefna Friðriksd\u00f3ttir gera þeim afar g\u00f3ð skil \u00ed þessum tveimur þ\u00e1ttum. Sævar er n\u00e1tt\u00farulega snillingur. Leikstj\u00f3rn er hnitmiðuð og nostrað er við \u00fdmis skemmtileg sm\u00e1atriði. Ef eitthvað ætti að setja \u00fat \u00e1 þ\u00e1 var endir \u00e1 fyrri þættinum heldur fyrirsj\u00e1anlegur og \u00f3þarfi að l\u00e1ta ræstitækni koma inn og öskra. Það er ofnotuð mel\u00f3dramat\u00edsk klisja sem m\u00e1tti missa s\u00edn. En flottir þættir og \u00edskrandi fyndnir.<\/p>\n
Næsta verk var fr\u00e1 Leikfélagi K\u00f3pavogs og nefndist “Hinir gullnu bogar hugrekkisins”. Leikgerðin er eftir Hrund \u00d3lafsd\u00f3ttur sem uppl\u00fdsti okkur að h\u00fan væri byggð \u00e1 enskri myndasögu eftir \u00f3þekktan höfund. Hrund leikst\u00fdrði einnig.<\/p>\n
Þessi þ\u00e1ttur var afar smellin l\u00edtil par\u00f3d\u00eda um hetju\u00edmyndir hinnar vestrænu hernaðarmask\u00ednu settar inn \u00ed hamborgarastað MacDonalds. Leikh\u00f3pnum og leikstj\u00f3ranum t\u00f3kst \u00e1gætlega með st\u00edlfærðu l\u00e1tbragði og umgjörð að vinna \u00far þessu efni þannig að \u00far varð br\u00e1ðskemmtileg leiks\u00fdning. Þ\u00f3 held ég að með frekari vinnu \u00ed st\u00edlfærslu og hreyfingamynstri hefði s\u00fdningin orðið sterkari. Svo held ég að blackout um miðbik s\u00fdningarinnar hafi skemmt d\u00e1l\u00edtið rythmann \u00ed verkinu og kalla eftir betri lausn \u00ed þv\u00ed. En annars f\u00edn vinna og d\u00e1g\u00f3ð skemmtun hj\u00e1 Leikfélagi K\u00f3pavogs.
Afhverju l\u00e1ta fuglarnir svona 01
Næsta verk sem við s\u00e1um var Hugleiksverkið “Afhverju l\u00e1ta fuglarnir svona” eftir Ylfu Mist Helgad\u00f3ttur. Það er aðeins eitt sem hægt er að segja um þennan þ\u00e1tt. Hann er snilld. Þessi harmræna littla saga um s\u00edðasta fund konu og sj\u00faks eiginmanns hennar er svo falleg \u00ed einfaldleika s\u00ednum og einstaklega vel skrifuðum texta Ylfu að það eina væri n\u00f3g. En þeim Þ\u00f3runni Guðmundsd\u00f3ttur og Þorgeiri Tryggvasyni undir styrkri leikstj\u00f3rn R\u00fanars Lund t\u00f3kst að gæða þ\u00e1ttinn þv\u00edl\u00edkum innra krafti og sorg að f\u00e1ir eða engir \u00e1horfendur voru \u00f3snortnir. Eða allavega grenjaði ég. Þetta verk var h\u00e1punktur h\u00e1t\u00edðarinnar og eitt það besta sem ég hef séð \u00ed vetur. Takk fyrir mig.<\/p>\n
Það var d\u00e1l\u00edtill léttir að f\u00e1 aftur að hlæja \u00ed br\u00e1ðsmellnu verki Sigr\u00edðar L\u00e1ru Sigurj\u00f3nsd\u00f3ttur, “Listin að lifa” \u00ed leikstj\u00f3rn Þorgeirs Tryggvasonar. Þetta er ansi skondin hugmynd að þegar allt kemur til alls þ\u00e1 sn\u00fdst l\u00edfið \u00ed raun um grunnþarfir mannskepnunnar, að k\u00faka og pissa, éta og r\u00edða. Flott að sj\u00e1 þetta fr\u00e1 sitthvorum enda l\u00edfsins, bernskunni og ellinni. Það er f\u00ednn leikur hj\u00e1 h\u00f3pnum og Hrefna og J\u00fal\u00eda vinna skemmtilega með krakkana og kellingarnar. Leikstj\u00f3rnin var vel unnin og mjög frumlegar og ferskar \u00fatfærslur \u00ed b\u00faningum og leikmynd. R\u00f3lurnar voru brilli. Eins var skipting \u00e1 milli t\u00edmaskeiða snilldarlega leyst með b\u00faningunum. Ef eitthvað ætti að finna að þ\u00e1 var það þessi dæmigerða fem\u00edniska klisja sem var að finna \u00ed verkinu um þess almennu mannvonsku og heimsku okkar karlmanna. En h\u00fan er n\u00fa landlæg hj\u00e1 Siggu L\u00e1ru (n\u00fa verð ég drepinn).<\/p>\n
Næst var verkið “Biðstöðvartv\u00edleikur” eftir Pinter, Huld \u00d3skarsd\u00f3ttur og Hörð Sigurðarson og \u00ed leikstj\u00f3rn Harðar. Jæja n\u00fa hélt ég að ég gæti n\u00fa sl\u00e1trað einhverri s\u00fdningunni eins og ég er vanur. Fyrstu t\u00edu m\u00edn\u00fatur verksins vafraði Huld ein um autt sviðið og talaði við einhverjar \u00edmyndaðar manneskjur. H\u00fan gerði þetta vel en þr\u00e1tt fyrir það tapaði maður þræðinum og maður hætti að skilja samskiptin \u00e1 sviðinu. Geyspinn var að fara að teygja sig upp \u00ed h\u00e1lsinn þegar þættinum lauk og maður ætlaði að fara að klappa. En þ\u00e1 byrjaði hann upp \u00e1 n\u00fd en n\u00fa með öllum pers\u00f3num og p\u00fasluspilinu var raðað fyrir mann. Það kom mjög \u00e1 \u00f3vænt og það er svo ansi skemmtilegt þegar leikh\u00fasinu tekst að n\u00e1 manni \u00ed b\u00f3linu. Það er alltaf gaman að sj\u00e1 Huld \u00d3skars brillera (h\u00fan gerir það n\u00fa yfirleitt stelpuskömminn) og ég er ekki hlutdrægur. Einar var l\u00edka einstaklega skemmtilega Pinterslegur og minnti mann \u00e1 t\u00fdp\u00edskan Lund\u00fanamellud\u00f3lg. Leikstjornin var s\u00edðan öguð og n\u00e1kvæm eins og Herði er vant. En kl\u00e1mið hefði m\u00e1tt missa s\u00edn.<\/p>\n
S\u00edðasta verkið \u00e1 h\u00e1tiðinni var fr\u00e1 Freyvangsleikh\u00fasinu og hét \u00cd vors\u00f3linni eftir Helga Þ\u00f3rsson sem leikst\u00fdrði l\u00edka. Þetta var \u00e1gæt verk að sumu leyti með mörgum skemmtilegum köflum en vantaði s\u00e1rlega uppbyggingu og framvindu og eins voru pers\u00f3nur verksins ekki nægjanlega vel skilgreindar og það varð einnig til þess að g\u00f3ðir leikarar eins og Ing\u00f3lfur Þ\u00f3rsson og D\u00fdrleif J\u00f3nsd\u00f3ttir \u00e1ttu erfitt með að f\u00f3ta sig \u00ed hlutverkum s\u00ednum. Mun agaðri leikstj\u00f3rn og betri lausn \u00e1 kringumstæðum hefði \u00e1n efa aukið \u00e1 vægi verksins og kannski hefði verið betra ef pers\u00f3nurnar hefðu verið algerlega eðlilegar. Þ\u00e1 hefði textinn sem var að gera gr\u00edn að innant\u00f3mu orðagj\u00e1lfri stj\u00f3rnam\u00e1lamanna orðið mun fyndnari. En það er gaman að sj\u00e1 n\u00fdja höfunda st\u00edga \u00e1 stokk með eitthvað sem skiptir m\u00e1li og með meiri reynslu og æfingu þ\u00e1 eigum við örugglega eftir að sj\u00e1 meira af Helga Þ\u00f3rssyni.<\/p>\n
Þr\u00e1tt fyrir hvað f\u00e1 félög t\u00f3ku þ\u00e1tt \u00ed h\u00e1t\u00edðinni að þessu sinni það var h\u00fan mjög fjölbreytt og gaman að sj\u00e1 svona marga fleti \u00e1 leiklistinni. Þessi h\u00e1t\u00edð \u00ed \u00e1r var l\u00edka með afar vönduðum s\u00fdningum og er \u00ed m\u00ednum huga kl\u00e1rlega þriggja stjörnu virði.<\/p>\n
L\u00e1rus Vilhj\u00e1lmsson. <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00c9g var n\u00fa fyrir s\u00edðustu helgi gestur \u00e1 einþ\u00e1ttungah\u00e1t\u00edð Bandalags \u00edslenskra leikfélaga \u00e1 H\u00fasabakka \u00ed Svarfaðardal og var \u00e1 s\u00edðustu stundu beðin um að vera með umfjöllun um verkin \u00e1samt leikh\u00fasstj\u00f3ra þeirra Akureyinga, Magn\u00fasi Geir Þ\u00f3rðarsyni. Það var afar skemmtilegt verk enda voru verkin að þessu sinni afar \u00e1hugaverð og vel unnin.<\/p>","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[186],"tags":[],"class_list":["post-222","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-gagnrdinn","et-doesnt-have-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/222","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=222"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/222\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=222"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=222"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=222"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}