Jæja, n\u00fa er vetur \u00far bæ (sjön\u00eduþrett\u00e1n!), frums\u00fdningum allt að þv\u00ed lokið að sinni og t\u00edmi til að bl\u00e1sa \u00far nös og l\u00edta yfir farinn veg. Einhvernveginn er mér orðið tamt að hugsa \u00ed listaformi og þv\u00ed \u00e1kvað ég að setja saman einn sl\u00edkan um þær s\u00fdningar sem orkuðu sterkast \u00e1 mig af þeim sem ég s\u00e1 \u00ed vetur.<\/p>\n
Hafa ber \u00ed huga að auðvitað s\u00e1 ég ekki n\u00e1ndar nærri allar s\u00fdningar sem frums\u00fdndar voru \u00e1 leik\u00e1rinu. Eins var ég þ\u00e1tttakandi \u00ed tveimur, sem ég held að ekki sé ofsagt að hefðu b\u00e1ðar ratað inn \u00e1 listann hefði ég setið \u00ed salnum en ekki h\u00fakt baksviðs eða uppi \u00e1 priki að freta \u00ed fagott og berja xyl\u00f3f\u00f3na. Allavega læt ég listann vaða og hvet um leið aðra til að fylgja fordæminu og gera \u00e1 sinn h\u00e1tt upp leik\u00e1rið eins og það horfir við viðkomandi.<\/p>\n
S\u00fdningunum er raðað \u00ed t\u00edmaröð eftir þv\u00ed hvenær ég s\u00e1 þær.<\/p>\n
Leikfélag K\u00f3pavogs: Hinn eini sanni
\u00c9g hef séð þessa sakam\u00e1lapar\u00f3d\u00edu Toms Stoppards nokkrum sinnum og aldrei séð hana virka fyrr en \u00ed K\u00f3pavoginum \u00ed haust, þ\u00f3 ég hlægi enn upph\u00e1tt þegar ég les hana, sem ég geri reglulega. Allt veltur \u00e1 að reyna ekki að b\u00faa til "fynd", heldur lifa sig inn \u00ed klisjurnar af alefli. Það var gert hér, \u00e1 öllum sviðum, \u00ed leikmynd, gerfum, b\u00faningum, leikmunum og s\u00edðast en ekki s\u00edst \u00ed leikst\u00edl. \u00datkoman var fyrirsj\u00e1anlega fr\u00e1bær hj\u00e1 Bjarna Guðmarssyni, leikstj\u00f3ra, og liðsmönnum hans.<\/p>\n
Beðið eftir Godot
Það hefði þurft að smala öllum þeim sem halda að Beckett sé leiðinlegur \u00e1 þessa fr\u00e1bæru uppfærslu Peromeistarans Peter Enquist. Hann og \u00f3aðfinnanlegur leikh\u00f3purinn skildu fullomlega hinn tr\u00faðska grunnt\u00f3n \u00ed verkinu (Beckett var mikill Buster Keaton aðd\u00e1andi, muniði). Sem gerði s\u00fdninguna bæði \u00e1takanlega, tr\u00faverðuga og aldeilis drepfyndna. Þetta var lagið!<\/p>\n
Þj\u00f3ðleikh\u00fasið: Hver er hræddur við Virgin\u00edu Woolf?
Eitt besta leikrit allra t\u00edma fékk eftirminnilega meðferð hj\u00e1 Kjartani Ragnarssyni og öflugum leikh\u00f3p. Aldrei þessu vant verður það l\u00edklega p\u00edslin Honn\u00ed sem fær varanlegt heimili \u00ed minninu, umfram bæði Georg og Mörtu. T\u00falkun Ingu Mar\u00edu Valdimarsd\u00f3ttur var ekkert minna en æði. Það dregur ekki \u00far gleðinni með þessa sterku s\u00fdningu að \u00e1hugi Kjartans \u00e1 verkinu endurkviknaði \u00ed Leiklistarsk\u00f3la Bandalagsins þegar unnið var með það \u00e1 n\u00e1mskeiði hj\u00e1 honum og Sigr\u00edði Margréti.<\/p>\n
Herran\u00f3tt: Millj\u00f3namærin sn\u00fdr aftur
Meðan flest hinna menntask\u00f3lafélaganna troða marvaðann \u00ed "stj\u00f3rsj\u00f3unum" varðveitir hin fornfræga Herran\u00f3tt leikh\u00faslega samvisku þeirra og fer n\u00e1tt\u00farulega vel \u00e1 þv\u00ed. Þunglamalegt en eitursnjallt leikrit Dürrenmatts er ekkert barnameðfæri, en kannski þurfti galgopaskap unglinganna til að bl\u00e1sa \u00ed það sviðsl\u00edfi. Allavega var þetta firnavel gert hj\u00e1 Herran\u00f3tt, og þ\u00f3 ekki s\u00edst hj\u00e1 Magn\u00fasi Geir leikstj\u00f3ra sem virtist geta ausið endalaust \u00far hugmyndaauðgi við umferðarstj\u00f3rn og upp\u00e1tæki.<\/p>\n
Fiðlari1Umf. Efling: Fiðlarinn \u00e1 þakinu
Fj\u00f3rða uppfærslan sem ég kynnist \u00e1 þessum meistaralega söngleik, og svei mér ef h\u00fan er ekki s\u00fa \u00e1hrifamesta. S\u00fa innbl\u00e1sna \u00e1kvörðun leikstj\u00f3rans, Arn\u00f3rs Ben\u00f3n\u00fdssonar, að l\u00e1ta Show-elementin lönd og leið og einbeita sér að sögunni og pers\u00f3nunum skila sér margfalt \u00ed \u00e1hrifum, og er sk\u00f3lab\u00f3kardæmi um hvernig sn\u00faa m\u00e1 veikleikum \u00ed styrkleika. Flestir Tevye-ar sem ég hef séð syngja betur en J\u00f3n Friðrik, það var betur dansað \u00e1 Akureyri og flottari hlj\u00f3msveit \u00ed Þj\u00f3ðleikh\u00fasinu – en samt… Hjartað \u00ed verkinu sl\u00f3 fyrir allra augum \u00ed Breiðum\u00fdri og \u00e1 endanum er það það sem lifir \u00ed minningunni. Glæsilegt.<\/p>\n
Leikfélag Reykjav\u00edkur: And Björk, of course…
Þorvaldur Þorsteinsson k\u00edkir ofan \u00ed s\u00e1lar- og siðferðisker n\u00fat\u00edma\u00edslendingsins með sinni \u00edsmeygilegu aðferð og varpar þv\u00ed sem hann finnur upp \u00e1 st\u00f3ran skerm okkur til hryllingsblandinnar skemmtunar. Ef þetta væri topp-einn-listi stæði þessi eftir. Allt gengur upp; verkið, h\u00f3purinn, umgjörðin, leikstj\u00f3rnin, meira að segja endirinn sem sumir ku hafa hnyklað br\u00fanir yfir. Magnað, maður, magnað.<\/p>\n
hann-h\u00f3pur<\/p>\n
Leikfélagið S\u00fdnir: Hann
Stundum eru einu vitrænu viðbrögðin við leiks\u00fdningum að gapa eins og h\u00e1lfviti. Svo var um þessa \u00f3væntu tilraunaperlu J\u00fal\u00edusar J\u00fal\u00edussonar og hans öfluga leikh\u00f3ps \u00e1 einþ\u00e1ttungah\u00e1t\u00edð Bandalagsins \u00e1 Hallormstað n\u00fa \u00ed vor. Skipulagður og vel undirbyggður spuni sem leikararnir höfðu gengið lengi með \u00ed maganum sprakk \u00fat \u00e1 h\u00e1rréttu augnabliki, og n\u00e1ði að vera sannur \u00e1 þann \u00e1reynslulausa h\u00e1tt sem maður sér einna helst \u00ed Dogma-myndunum og verkum Mike Leigh. \u00d3gleymanlegt.<\/p>\n
<\/p>\n
Leikfélag Reykjav\u00edkur: Fyrst er að fæðast
Kostuleg blanda af raunsæi, s\u00farreal\u00edskum h\u00famor og barnslegri einlægni einkenna þetta leikrit Line Knutzon sem er greinilega spennandi höfundur sem vert er að kynna sér n\u00e1nar. S\u00fdningin var d\u00e1samlega skemmtileg, og flott gerð af Benedikt Erlingssyni og hans f\u00f3lki \u00e1 N\u00fdja sviðinu.<\/p>\n
<\/p>\n
Leiklistarsk\u00f3li Bandalagsins: Tittlingatal
Fyrrnefndur J\u00fal\u00edus J\u00fal\u00edusson er ekki einhamur maður. Hér fékk hann til liðs við sig tvo kynbræður s\u00edna og sauð saman hlægilegasta skemmtiatriði s\u00edðari t\u00edma og flutti \u00e1 kvöldvöku Leiklistarsk\u00f3lans. B\u00f3kið þ\u00e1 strax fyrir Verslunarmannahelgina og þorrabl\u00f3tin 2003.<\/p>\n
<\/p>\n
Leiklistarsk\u00f3li Bandalagsins: Jörðin klæðist hv\u00edtu \u00e1 vetrum
\u00cd \u00e1rlegri afraksturss\u00fdningu Leiklistarsk\u00f3la Bandalagsins er maður orðinn vanur að sj\u00e1 \u00f3tr\u00falega hluti verða til \u00e1 \u00f3mennskt stuttum t\u00edma. \u00cd \u00e1r voru þ\u00f3 öll met slegin, þegar t\u00f3lf stuttir leikþættir sem skrifaðir voru \u00ed sk\u00f3lanum voru sviðsettir \u00e1 einum og h\u00e1lfum t\u00edma og n\u00e1ðu allir að lifa. \u00cd heild mikið afrek, en einn stendur upp\u00far. Einleikur Ylfu Mistar Helgad\u00f3ttur um litgreiningarkonu með fort\u00edð er innbl\u00e1sinn sk\u00e1ldskapur, flutningur Huldar \u00d3skarsd\u00f3ttur var magnaður og leikstj\u00f3rn og r\u00fdmishugsun Lindu Mar\u00edu \u00c1sgeirsd\u00f3ttur h\u00e1rrétt. \u00d3gleymanlegt, jafnvel umfram "það venjulega" \u00ed kraftaverkask\u00f3lanum.<\/p>\n
Þorgeir Tryggvason<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jæja, n\u00fa er vetur \u00far bæ (sjön\u00eduþrett\u00e1n!), frums\u00fdningum allt að þv\u00ed lokið að sinni og t\u00edmi til að bl\u00e1sa \u00far nös og l\u00edta yfir farinn veg. Einhvernveginn er mér orðið tamt að hugsa \u00ed listaformi og þv\u00ed \u00e1kvað ég að setja saman einn sl\u00edkan um þær s\u00fdningar sem orkuðu sterkast \u00e1 mig af þeim sem […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[200],"tags":[],"class_list":["post-190","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-markvert","et-doesnt-have-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/190","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=190"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/190\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=190"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=190"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/leiklist.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=190"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}